In het kader van deze serie willen we dit keer wat extra licht laten schijnen op onze buurtgenoot Frank Lommers.

In tegenstelling tot Mieke Brabers, onze vorige gast, kennen we Frank niet zozeer door zijn actieve inzet voor de kinderen in onze buurt. Doch wat hen daaren-tegen wel bindt is hun artistieke talent. Is Mieke als ontwerper actief in de kindermode wereld, Frank mag zich zelf Beeldend Kunstenaar noemen.

"Beeldend Kunstenaar", hoe word je dat en waar haal je dan je inspiratie vandaan? vormden een van onze eerste vragen die we Frank stelden.

Ik ben al jaren (sinds 1989) werkzaam in de psychiatrie als activiteiten-begeleider / coördinator van een activiteitencentrum waar thuiswonende (ex)-psychiatrische patiënten cursussen krijgen. Mijn werk met deze mensen is een van mijn belangrijkste inspiratiebronnen. In veel van mijn beelden is de pijn die zij vaak in zich meedragen terug te zien. Daarnaast laat ik me graag inspireren door wat artiesten laten zien in het Straattheater, waar veelal sprake is van experimentele vormen van theater maken.Voor mij is het een uitdaging om de beweging van de acteurs te vangen in een beeld. En wel zodanig dat de beweging in het beeld nog tastbaar aanwezig is.

(Dat hij daar wonderwel in slaagt konden we met eigen ogen aanschouwen toen we voor dit interview te gast waren in zijn huis aan de Florentius Schaepdreef. Een huis dat hij deelt met zijn vrouw (Liesbeth) en hun drie kinderen (Rik, Annemiek en Marlot). In de ruimte, die door de architect ongetwijfeld als garage annex berging was bedoeld, heeft Frank zijn attelier.)

Nu weten we iets van je inspiratie bronnen maar nog niet welke weg je hebt afgelegd om te worden wat je nu bent?

In 1994 heb ik me aangemeld bij het Creatief centrum voor een cursus beeldhouwen. In 1997 ben ik gestart aan de kunstacademie in Genk. Een opleiding die mij aansprak omdat ze naast de aandacht voor het artistieke element van de kunst, ambachtelijk van opzet is. Daar heb ik geleerd wat de mogelijkheden en grenzen van zeer uiteenlopende materialen zoals klei, gips, brons keramiek en metaal.

Welke materialen gebruik je nu vooral in je beelden en waaraan zijn ze te herkennen?

Veelal ga ik uit van een metalen frame waarin ik de beweging van een beeld vastleg en waarop ik met kleilappen (keramiek) de figuur verder uitwerk. Ik glazuur de klei vervolgens niet wat bijdraagt aan hun natuurlijke uitstraling.

Soms werk ik ook in brons. Ik maak dan eerst een model in was dat in een volgende fase in brons wordt gegoten. Ook deze beelden kenmerken zich door hun aparte vormgeving. Fijne tot iele lijnen die samen een beeld vormen.

Maar een betekenis krijgen mijn beelden pas door de ogen van de toeschouwer. Het moet klikken en het kunstwerk moet iets raken bij de toeschouwer. Als ik merk dat dat gebeurt, dan voel ik me als kunstenaar geslaagd. Daar haal ik mijn energie vandaan om door te gaan. Wat daarbij heel belangrijk is dat ik blijf geloven in mezelf. Mezelf de rust gun om een eigen stijl te ontwikkelen, ook als de verkoop tegenvalt.

Als ik het goed begrijp is kunstgenieten in jouw ogen een puur subjectief gebeuren. Om nu het publiek kennis te laten nemen van jouw kunstwerken is exposeren natuurlijk van groot belang?

Ook dat is waar. Ik prijs me gelukkig dat ik in mijn korte loopbaan al op een aantal exposities met succes kan terugkijken. In 2001 was mijn werk te zien in het Maasland ziekenhuis te Sittard, op een kunstmanifestatie in Eysden en de kunstbeurs in Eindhoven. In 2002 was ik al in Delft en Roermond te zien.

Dat klinkt heel goed. Maar een vraag die voor ons als buurtvereniging van belang is is natuurlijk de vraag: wat kun jij voor onze buurt betekenen?

Kinderen uit deze buurt kennen me al omdat ik op de 'Stadssjool' een les heb verzorgd met als titel: "Hoe maak je een beeld".

Iets dergelijks maar dan in de vorm van een Workshop zou ik, als daar belangstelling voor bestaat, ook voor volwassenen kunnen verzorgen. Het lijkt me leuk om anderen te laten ervaren hoe heerlijk het is om een levensvatbaar kunstwerk te kunnen produceren.

Een ander idee is misschien een Workshopmet als titel: "Leren kijken naar kunst".

Wij zullen in een volgende enquete dit aanbod meenemen. Mocht het aanslaan dan laten we je dat meteen weten. De eerste aanmelding heb

je bij deze al binnen!

Door jouw aanwezigheid hier in onze buurt kunnen we in ieder geval stellen dat kunst niet alleen iets is waarvoor je naar een museum moet, maar bij wijze van spreken om de hoek van je eigen straat te vinden is.