Zwaar beladen met tassen en wat groot uitgevallen skateboards, melden Jordi, Floris en Sebastiaan zich op het afgesproken tijdstip, klaar voor het interview.

Uit die tassen kwamen even later grote lappen stof in allerhande kleuren, door hen zelf op moeders naaimachine met veel vlijt aan in elkaar gezet. De groot uitgevallen skateboards bleken z.g.n. mountainboards te zijn en de lappen stof waren geen gewone lappen, maar vliegers in alle soorten maten modellen en kleuren.Uitgespreid op het gazon maakten ze al een hele indruk op ons, maar het echte werk begint natuurlijk pas als al die creativiteit blijkt te functioneren en door middel van een spel met de wind, tot leven komt als vlieger. Doordat de vliegers uit drie onderdelen bestaan en er vier lijnen aan zitten waarmee je hen stuurt, kun je hen zo manoeuvreren dat ze vele gekke bewegingen maken.

Jordi: "Daarin zit dan ook de grote uitdaging". Niet simpel hoog in de lucht houden maar voorwaarts, achterwaarts, omhoog via de linkse hoek, dan weer omlaag via rechts, tollend en draaiend en daarbij op een of andere wonderbaarlijke manier de 4 lijnen niet met elkaar in de knoop laten geraken. Ga daar maar aan staan.

Maar de vraag die ons toch bezighoudt is: hoe komt zo'n jonge vent er nu toe om achter moeders naaimachine te gaan zitten?

Nou, simpel! Sebastiaan vertelde dat het voor hem allemaal begonnen was toen zijn moeder ruim vijf jaar geleden een vlieger had gekocht bij een supermarkt en hij zag dat het zijn ouders niet lukte om samen die vlieger de lucht in te krijgen, laat staan te houden. Sebastiaan bleek al snel wel over dat talent te beschikken en zijn liefde voor het vliegeren was geboren. Nou dan raak je al snel uitgekeken op de standaard modellen zoals die in de winkel te koop zijn. Op Internetsites ontdekten Floris en Sebastiaan, modellen van vliegers, die je zelf in elkaar moest zetten.

Een heel karwei, per vlieger zo'n 60 uur werk: downloaden, op ware grote overbrengen, op papier (soms wel 200 A4tjes) uitknippen in het stof en dan nog in elkaar zetten. Gelukkig bleek het vliegertalent zich ook uit te breiden tot het maken ervan.

Sinds een jaar heeft ook Jordi zich bij de club gevoegd en is er tussen de jongens een gezonde concurrentie ontstaan die hen er toe aanzet om steeds ingewikkelder modellen te construeren.

Zo probeerde Sebastiaan tijdens ons gesprek met zijn eigen longinhoud een soort zelfgemaakte stekelbol op te blazen. Een dergelijke bol, die uit vele driehoekjes bestaat, hangt normaliter achter een vlieger en vult zich vanzelf met lucht. (Na enkele minuten moest hij dit experiment, paars aangelopen staken).

Het werd ons al snel duidelijk dat je naast het kunnen hanteren van een naaimachine ook iets af moet weten van aërodynamica en dat zelfs de "Stelling van Pythagoras" na 2600 jaar nog steeds hulp biedt bij het bepalen van de juiste vorm van een vlieger.

Hoeveel vliegers hebben jullie nu elk?

Zo'n 2 tot 13 vliegers, variërend in maat en soort. Ieder soort heeft zo zijn eigen mogelijkheden.

Voor de liefhebber enkele namen: 'Nasaswing' naar het model van remparachute zoals die bij de NASA gebruikt worden voor satellieten, 'Revolution', 'Competention', 'Flexyfoil', 'Speedswing' en nog vele, vele anderen.

Typisch een hobby waar dan ook al je geld in gaat zitten lijkt me zo?

Het is natuurlijk niet goedkoop maar als je alles zelf maakt valt het wel mee. En niet alle vliegers stellen de zelfde eisen aan het materiaal: Hoe lichter de stof, hoe duurder, hoe hoger de vlieger kan. Een klein model kan dan best met wat goedkoper materiaal gemaakt worden.

Zelfs het mountainboard is verlijmd en geperst in een zelfgemaakte mal. Voor de verdere materialen kregen ze hulp van een oom en vaklieden uit nabijgelegen bedrijfjes die hen voor een habbekrats voorzagen van materialen. "Het geeft een extra kik als al die zelfgemaakt onderdelen het ook nog blijken te doen", aldus Floris.

Om te kunnen vliegeren moet je dus van alle markten thuis zijn: "netwerken

in je eigen omgeving, maar vooral ook de fouten van de modellen op Internet kunnen traceren", bracht Sebastiaan zeer nadrukkelijk in. Al met al: een vak apart!

Gaat dat na een tijdje niet vervelen dat vliegeren?

"Nou nee", klonk het uit drie kelen: "Niet alleen in modellen maar ook in hoe je vliegert zijn vele variaties: bijv. "Kite - surfen" , dan sta je op een soort surfplank en trekt je vlieger je over het water. Of "Buggiën" met een karretje op het strand. Of gewoon hier in de directe omgeving op het mountainboard, in een tuigje aan de lijnen van je vlieger, door en over de velden zweven".

Dat boeren en boswachters dat niet altijd op prijs stellen hebben ze alle drie al ervaren. Maar meestal oogsten ze vooral bewondering om hun kunsten. Zeker als het lukt om zich 2 1/2 tot 5 meter omhoog te laten trekken door hun vlieger. Volgens Floris een topervaring!

Is dat niet gevaarlijk?

"Nou nee, als je jezelf laat optrekken door je vlieger dan hang je in een professioneel tuigje, harnas of trapeze genaamd, waarmee je ook kan sturen", stelde Jordi ons gerust. "Het is natuurlijk wel de kunst om een zachte landing te maken. Maar ook hier, oefening baart kunst".

Waar doen jullie buiten de sites op Internet nog je inspiratie op?

"Op vliegerfeesten o.a. in Oirsbeek waar het neusje van de zalm te
bezichtigen valt, zoals verlichting om in je vlieger te hangen als je in het donker niet van ophouden weet"

Ik begrijp dat er veel tijd in deze hobby gaat zitten. Hoe vaak vliegeren jullie nog, na al dat werk van het ontwerpen en in elkaar zetten?

Als het aan hen zelf lag minstens een maal per week, maar ja de wind waait niet op bestelling.

Windkracht 3 heb je minimaal nodig: snelheid en kracht, daar draait

het natuurlijk allemaal om. Bovendien vraagt hun studie veel van hun tijd als je op vier Havo of Gym zit dan is het natuurlijk werken geblazen en schiet de hobby er wel eens bij in.

Tenslotte nog een laatste vraag: Zouden jullie het leuk vinden ook voor de buurt eens iets te doen rondom vliegeren?

"Het lijkt ons leuk om eens op de omringende velden een vliegerfeest te organiseren. Wij hebben wel kontakten met mensen die dat kunnen doen.
En de boer net over de grens is volgens ons zeker bereid om er een keer in het najaar toestemming voor te geven.

Maar we gaan wel eerst nog op vakantie in Zeeland, om te vliegeren"

O.K., daar houden we jullie aan.

Bedankt, wij van de redactie hebben genoten van jullie enthousiasme, wie weet slaat het over op meer jongeren en worden jullie nog overstelpt met vragen. We verheugen ons nu al op een demonstratie.

De Redactie (2004)